Breek mijn hart voor wat het Uwe breekt, dat is mijn gebed aan het begin van deze reis. Laat de pijn, het verdriet en alles waarvan Gods hart breekt mij ook raken.
Nu ik deze week in de stralende, bruine ogen van deze kinderen kijk breekt niet mijn hart, ik word overspoeld met vreugde.
Als deze kinderen hier op dit zanderige en stoffige schoolplein zonder speeltoestellen hardop lachend rond kunnen rennen achter de bellenblaas aan...
Als Deborah begint te dansen en te zingen tussen de 4 muren die zij 'thuis' noemt, maar wij nog niet goed genoeg zouden vinden voor een schuur...
Als Alexia na de 9e keer oogcontact nog net zo hard in de lach schiet als dat ze de 1e keer deed...
Ik denk dat ik mijn gebed dan iets mag aanpassen. Want waarom zouden we alleen de pijn en het onrecht voelen van deze wereld. Waarom moet ons hart door elk onrecht breken, misschien wel zo vaak dat we het recht niet meer zien.
Zouden we dan niet kunnen zeggen 'breekt mijn hart voor wat het Uwe breekt en heel mijn hart met alle vreugde die Uw hart voelt'?
In samenwerking met
Reactie plaatsen
Reacties