Soms kom je een organisatie tegen waarvan je meteen voelt: dit is anders. Niet omdat ze harder roepen, maar omdat ze zachter kijken. Omdat ze niet alleen problemen zien, maar mensen. Dit dacht ik toen ik Stichting Kiungo tegenkwam.

Terwijl wij met zijn zevenen de zanderige, bruine weg vol met spelende kinderen en werkende mensen oplopen richting het huis waar we op bezoek gaan, komen drie kinderen de berg afgerend en springen in onze armen. Het ene meisje is een stuk kleiner dan de ander. Maar alle drie springen ze in onze armen alsof ze vrij zijn.

Dit is Deborah, haar naam betekend 'prijs de Heer'. Ze is het kindje dat ik mag sponsoren en vorige week mocht ik haar en haar moeder ontmoeten.

Breek mijn hart voor wat het Uwe breekt, dat is mijn gebed aan het begin van deze reis. Laat de pijn, het verdriet en alles waarvan Gods hart breekt mij ook raken.